Nicaragua, Pura Vida!!

Na een rondreis door Costa Rica en Bocas del Toro, de mangrove eilanden voor de kust van Panama, komen we bij de grens van Nicaragua. Costa Rica en Nicaragua zijn geen vrienden.

De grensovergang is altijd druk vanwege de vele gastarbeiders uit Nicaragua, die in Costa Rica werken en heen- en weer reizen. We zijn vroeg vertrokken om de drukte proberen voor te zijn. Helaas werkt de douane niet mee. We moeten de bus uit en in een rij langs de bus gaan staan. Rondlopen is verboden! Een douanier neemt onze paspoorten mee om deze in zijn kantoor te bekijken. Onze gids Roelien zegt ons dat we beter onze mond kunnen houden en geen opmerkingen moeten maken over de poespas omdat het anders nog veel langer zal duren.

Het wachten duurt lang en het is warm. Na een uur komt de douanier terug en mogen we één voor één, na teruggave van ons paspoort, de bus weer in.

We rijden door het droge landschap richting Granada. De koeien langs de weg zijn mager en hebben nauwelijks genoeg te eten en drinken, maar dat verbetert gelukkig weer als straks de regenperiode aanbreekt. Deze dieren kunnen ternauwernood overleven in dit klimaat. De mensen (Nicas) wonen vooral in huisjes gebouwd van adobe (paardenpoep met stro en klei), welke bestand zijn tegen een eventuele aardbeving.

We stoppen bij een uitspanning aan het Meer van Nicaragua om water te kopen en de benen te strekken. Dit is het op één na grootste meer van Latijns-Amerika en lijkt wel een zee. Als we uitstappen ligt vlakbij de uitgang van de bus een geringde, zeer giftige koraalslang. Gelukkig blijkt hij dood te zijn en kunnen we hem rustig van dichtbij bekijken. In het meer zelf zien we de twee vulkanen van het eiland Ometepe liggen; de één een slapende (de Maderas), de andere een actieve vulkaan (Conception).

Granada, gauchos en een paard en wagen op straat

 

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Rond de middag komen we aan bij ons hotel el Almirante in Granada, met ruime kamers, airco en een kluisje. Het hotel is gebouwd in koloniale stijl met veel hout, een mooie binnentuin en een door de zon verwarmd zwembad van 35C. Bij aankomst hebben we geen stroom en water op de kamer, dat komt hier wel vaker voor. Een goed moment om op pad te gaan. Al lopend ontdekken we het terras van Hotel Alhambra, tegenover Central Park. Onder het genot van een koude cola kijk ik uit op het park. Een man met hoed, die eruit ziet als een gaucho, op een paard zonder zadel komt langs evenals een familie met paard en wagen, met z’n drieën wiebelend op een houten bankje.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Tegenover het terras arriveren een aantal ‘luxe’ rijtuigjes met koetsiers. Deze mannen proberen een ritje te verkopen aan de toeristen. In Central Park onder de bomen staan veel kraampjes met allerhande souvenirs, eten en drankjes. Alles ziet er kleurig en vrolijk uit. We verkennen de omgeving maar het is heet, heet, heet en we passen ons aan; tranquilo en de rest mañana, mañana.

De volgende ochtend staat er een paardenrijtuig klaar voor een stadstour. Eerst langs het oude station. Door oorlog, aardbevingen, slechte regeringen en armoede heeft Nicaragua zijn treinen moeten verkopen. De opbrengst van deze verkoop verdween in de zakken van de dictators en consorten in plaats van dit geld te gebruiken voor de wederopbouw van het land. Het gevolg is dat er geen treinen meer zijn in Nicaragua en het openbaar vervoer slechts bestaat uit krakkemikkige bussen.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

We vervolgen onze route richting het oude munitiedepot van Granada dat later werd gebruikt als gevangenis waar opstandelingen werden gemarteld en letterlijk in de put werden gegooid. Verder richting de grote begraafplaats waar volop gewerkt wordt aan nieuwe en imposante (dure) graven met ‘verdiepingen’ boven elkaar. Er is duidelijk onderscheid is tussen arm (een simpel houten kruis) en rijk. We rijden door naar een plein waar drie bevolkingsgroepen samenkwamen: Indianen, Spanjaarden en Nicas. Op deze plaats stond ooit een munitiedepot en is na een aardbeving omgebouwd tot kerk. We sluiten de toer af bij het San Francisco klooster waar William Walker (die tien jaar lang heerser van Nicaragua was) zich terugtrok voor hij uiteindelijk verdreven werd en Granada platbrandde. In dit klooster staan nu veel beelden uit de Indianencultuur die uit het meer zijn gehaald.

De huidige bewoners van Granada stammen veelal af van de Avak indianen uit Mexico, die op advies van een sjamaan naar het zuiden moesten reizen totdat ze bij het water kwamen (Meer van Nicaragua) en zich hier vestigden.

Juntos con Nosotros (Samen met ons)

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

In de middag spreken we af met onze gids, die zelf in Granada woont. Jaren geleden vertrok zij uit Nederland en ontfermde zich over de straatkinderen van Granada. Zij richtte een gaarkeuken op om de armste kinderen 1x per dag een warme maaltijd te kunnen geven. We gaan met de Fox-mobiel, staand in de laadbak, naar haar project in de wijk la Villa om te kijken waar we een handje kunnen helpen. De kinderen zijn blij met onze aandacht en willen ons handjes geven en op de foto. Ze willen de foto’s graag terug te zien op het digitale scherm van mijn camera. In de keuken staan twee dames als vrijwilligers in grote pannen te roeren. Er staan de plastic bordjes in verschillende maten en kleuren klaar. We delen het eten uit aan de kinderen, de kleinste krijgen een klein bordje, de wat grotere kinderen de tussenmaat enz., enz.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Deze bij de overheid ongeregistreerde kinderen krijgen geen toegang tot onderwijs en medische zorg. De stichting van Roelien probeert hen te ondersteunen door aanschaf van een uniform en daarmee de toegang tot onderwijs. Medische zorg wordt verleend door een arts en psycholoog, die verbonden zijn aan het project. Daarnaast wordt geprobeerd de moeders, veelal niet ouder dan 12-15 jaar, van deze kinderen te helpen met het opbouwen van een zelfstandig bestaan.

Thuisgekomen besluiten we Juntos con Nosotros blijvend te ondersteunen.

(www.conos-granada.com).

By |2018-11-01T08:13:56+00:00april 2nd, 2016|Latijns-Amerika, Niet gecategoriseerd|0 Comments

Leave A Comment