Loading...

Kyoto

 

KYOTO, waar Zen en traditie in harmonie samensmelten met de hectiek van het heden.

Bezienswaardigheden van Kyoto zijn te talrijk om allemaal te benoemen,  vandaar dat ik een selectie heb gemaakt. Van het Zilveren Paviljoen via het Filosofenpad naar de traditie van Gion.

4443[fusion_builder_container hundred_percent=

Met de Shinkansen (hogesnelheidstrein) passeren we de Seto-Ohasi brug,  een aaneengesloten verzameling van zes bruggen, vijf viaducten over een lengte van ruim 13 kilometer, gebouwd in de stijl van de Golden Gate brug. Rond het middaguur zoeft de trein het station van Kyoto binnen. Wat een indrukwekkend gebouw van staal en glas van de architect Hiroshi Hara. Het dateert uit 1997, telt 15 verdiepingen met een compleet Isekan warenhuis en een foodcourt op de bovenste etage.

 

De middag laat mooi tijd over voor mijn bezoek aan de Sanjusangen-Do, een tempel met 33 ruimten tussen de pilaren. Het belangrijkste beeld is dat van Avalokitesvara. Avalokitesvara is een wezen dat alle gebeden van mensen in problemen aanhoort en zijn eigen boeddha-schap uitstelt tot hij elk mens op aarde de Verlichting heeft laten bereiken.Links en rechts van hem staan in tien rijen bijna duizend beelden, waarvan er 124 dateren van de originele tempel uit 1164.

Zoals bij vele tempels in Japan zijn de meeste gebouwen verwoest door oorlogen of brand en daarna opnieuw opgebouwd. Vanaf deze tempel loop ik terug via de wijk Gion, één van de laatste en echte Geisha wijken van Japan. Het is een prachtige oude wijk die je meeneemt naar het oude Japan. zijn theehuizen. Ik proef de sfeer van de authentieke theehuizen zoals beschreven in het ‘Dagboek van een Geisha’. Onderweg loopt een jonge Geiko (zo wordt een Geisha in Kyoto 20151014-IMG_2846genoemd) mij tegemoet. Ik kan het niet nalaten haar op de foto te zetten.

Het valt me op dat ze zeer droevig kijkt en mij probeert te ontwijken door snel een huis binnen te gaan. Wat gaat er schuil achter dit gelaat van de Geiko?

Ik verblijf in het Kyoto Central Inn hotel, boven de Starbucks. Het hotel ligt midden in de stad bij de Shijio-Dori en vlakbij de overdekte Nishiki Food Market, ook wel de keuken van Kyoto genoemd.

Omdat het bijna het einde van de middag is, loop ik over de markt en langs de vele restaurantjes. Ik kan me geen betere plaats bedenken om zo achter de specialiteiten van de stad te komen.

 

De volgende morgen ga ik vroeg, voordat de groepen scholieren komen, naar de Ginkaku-Ji tempel, het Zilveren Paviljoen. De officiële naam van Ginkaku-ji is Jisho-ji wat vrij vertaald naar het Nederlands ‘de tempel van de schrijnende genade’ betekent. Deze tempel was vroeger een buitenhuis van een machtige krijgsheer (Shogun), maar werd na zijn dood al snel een tempel gewijd aan het Zen Boeddhisme. Een leuk detail aan deze tempel is dat in vergelijking met de tempel Kinkaku-ji, die geheel in goud is gewikkeld, deze tempel geen spoor van zilver bezit, op zijn naam na dan. De tempel stamt uit het jaar 1480 en was ooit een villa voor een Shogun, daarna werd het een tempel met een prachtige tuin rondom. Bij de entree ligt een Zentuin van zand en stenen, alles in balans. Rond het Zilveren Paviljoen lopen we door de Japanse tuin, waar de bladeren van de esdoorn voorzichtig aan rood beginnen te kleuren. Zo’n schoonheid die alleen in Japan te bewonderen is. Direct buiten het complex loopt het Filosofenpad.

Het Filosofenpad in Kyoto dankt zijn naam aan een van de beroemdste Japanse professoren in de filosofie, Nishida Kitarō (1870-1945), van wie gezegd wordt dat hij het pad gebruikte voor zijn dagelijkse meditatie. Het pad loopt langs een kanaal. Het begint bij de Ginkaku-ji-tempel, loopt langs de Eikando-tempel en verschillende schrijnen en eindigt bij de Nanzenji-tempel.

Met de bus ga ik verder naar het ‘Gouden Paviljoen’.

De Kinkaku-ji is een prachtige tempel, niet erg groot, die aan een kleine vijver ligt en officieel Rokuon-ji heet. Rokuon-ji betekend ‘de herten tuin tempel’ maar omdat het meest fascineerde kenmerk van de tempel natuurlijk zijn gouden muren zijn was Kinkaku-ji een meer gepaste naam want, Kinkaku-ji betekent ‘het Gouden Paviljoen’. De ligging van de gouden tempel tussen de groene bomen en aan de prachtige vijver geeft een beeld weer dat je nergens anders op de wereld zal vinden. Een wandeling door de tuin, door prachtige bossen, over mossige heuvels en langs kleine vijvertjes mag ik niet overslaan. De Kinkaku-ji staat als nummer 3 op de UNESCO Werelderfgoedlijst.

Voor de komende dagen staan bezoeken aan Fushimi Inari, het Bamboebos op mijn programma.

Vanuit Kyoto ga ik met de trein naar het Fushimi Inari-taisha tempelgebied met duizenden torii.Inari-Website

Torii  zijn heilige poorten die naar een tempel leiden. Fushimi Inari-taisha staat eveneens op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is één van de meest gefotografeerde plekken in Japan. Het is een gigantisch tempelcomplex dat door de bergen heen loopt en bestaat uit duizenden heilige torii. Ik loop onder deze heilige torii  door en uiteindelijk kom je uit bij verschillende tempels. De Fushimi Inari-taisha is een tempelgebied dat zich verspreidt over ongeveer 4 vierkante kilometer op de berg Inari. De geplaatste torii in het tempelgebied zijn gedoneerd door Japanse bedrijven en particulieren om zo hun welvaart te prijzen en/of veilig te stellen. Dit proces is begonnen in het jaar 711 en loopt tot op heden door. Na deze pittige wandeling neem ik een trein naar het Bamboebos van Kami-Katsura. Volledig onverwacht ben ik daar getuige van een ceremonie en heb de mooiste foto’s kunnen maken. De exacte betekenis van de ceremonie weet ik nog niet, maar dat ga ik uitzoeken en later toevoegen aan deze pagina. De magie was compleet.

I will be back!

 

 

 

 [/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

By |2018-11-01T08:13:56+00:00mei 1st, 2016|Niet gecategoriseerd|0 Comments

Leave A Comment