Loading...

Cambodja, op weg naar een nieuwe toekomst

DSCN1493

Cambodja,

Cambodja is ongeveer 5x zo groot als Nederland.

De totale bevolking, ca. 14 miljoen, bestaat voor 90% uit Khmer en is overwegend boeddhistisch. Overige bevolkingsgroepen zijn: Vietnamezen, Chinezen, de Cham, die Islamitisch zijn en een aantal bergvolken.

school

Een zwarte pagina in de geschiedenis van  Cambodja is de overheersing van de Rode Khmer van 1975-1979. Leraren en intellectuelen behoorden tot de eerste slachtoffers van het regime. Van de meer dan 60.000 monniken destijds hebben niet meer dan 500 de slachting overleefd. Een totale generatie ontbreekt. De bevolking is vriendelijk en werkt hard aan de wederopbouw. 

Als ik van tevoren had geweten dat Cambodja zo mooi is en je er met gemak 3 weken kunt doorbrengen, was ik zeker langer gebleven en niet doorgereisd naar Thailand.

In Siem Reap ontmoet ik Femke, een vrijwilligster bij Provincial Teacher Training College.

Interview:

Wie ben jij?

Mijn naam is Femke, ben 30 jaar en kom uit Amsterdam. Na 5 jaar als  projectleider te hebben gewerkt, wilde ik een  carrièreswitch maken en meer werk zoeken  in de richting van het onderwijs. Ik wilde geen nieuwe studie in die richting gaan volgen. Daarom bedacht ik dat ik werkervaring wilde gaan opdoen in het onderwijs.

Waarom heb je voor Cambodja gekozen? Was dit direct je land van voorkeur?

Nee, ik had het gevoel dat ik naar Azië wilde, dit werelddeel kende ik niet en was er nieuwsgierig naar. Met name de project mogelijkheden waren doorslaggevend voor mijn keuze. Ik wilde echt iets betekenen, volwassenen les geven en werkervaring opdoen. De keuze Cambodja is dus gevallen door de project mogelijkheden. Dus anders dan de meeste 18 jarigen die een jaartje naar het buitenland willen, no matter what; vaak  in combinatie met reizen en een korte tijd vrijwilligers werk willen doen.Ik wilde echt vanuit het werk iets doen.

Ik geef 2x daags 5 dagen in de week Engelse les aan jong volwassenen 17-21 jaar, beginnende onderwijs krachten, vergelijkbaar met onze Pabo. Ca. 30 studenten per klas.Vergeleken met andere scholen is er veel luxe; banken, stoelen, krijt, studieboeken woordenboeken, iets  wat andere scholen niet hebben.PTTC in Siem Reap is als een universiteit. Ooit gebouwd met staatssteun, geld en subsidies uit het buitenland waaronder België.

Ik woon in Tida’s House samen met andere vrijwilligers afkomstig uit diverse landen, die daar zijn voor verschillende projecten.Projecten  bestaan met name uit onderwijs, zorg, sport en spel en ondersteuning bij Cambodian Self Help Demining (bij het Landmine museum). Een kindsoldaat, Aki Ra,  heeft er zijn  levenswerk van gemaakt dat bestaat uit voorlichting en het opruimen van de mijnen uit  de Khmer Rouge periode. Ik fiets ruim een kwartier in de hitte, maar ik geniet hiervan en volg de rivier richting het platteland. Het is mijn vrijheid op de fiets. Ik doe alles op de fiets, puffend in de tropen!  DSCN1474website

Hoe heb je je voorbereid?

Ik heb ervoor gekozen het via Activity International te doen omdat ik de zekerheid wilde hebben over huisvesting en het project zelf. Zonder zorgen en om ter plaatse niets meer  te hoeven regelen. Het is met de Aziatische cultuur niet eenvoudig om zelf afspraken te maken op afstand. Zij moeten je kennen. Azië is investeren in netwerken, pas als ze je kennen kan je met ze werken. Vanuit Nederland is dat lastig te organiseren. Ik ben heel blij dat ik hier terecht gekomen ben, zowel met het huis als project. Fijn dat ik niet bij een gastgezin zit. Tida’s house wordt gerund door Cambodjanen. De bewoners bestaan uit een mix van eigen bevolking en vrijwilligers. De lokale bevolking zorgt voor het eten, maken schoon, mannen doen klussen en tuinonderhoud. Wij vroegen advies aan ze  wat te kopen op de markt. Zo kregen we alle culturele gebruiken mee, deden mee aan feestdagen en hielpen met offertjes. Eén van de huisvrouwen heeft een heel klein dochtertje, waar de vrijwilligers graag mee spelen en hierdoor kreeg ze een deels  Engelse opvoeding. Soms geven vrijwilligers ook Engels aan de huisvrouwen. Een win win situatie en een hechte club mensen. 1x  per week eten met z’n allen, waar iedereen graag bij aanwezig is en waar de lekkerste uitgebreide gerechten op tafel komen.

In Nederland heb ik Muses gevonden ter voorbereiding op het vrijwilligerswerk en heb hier een cursus gevolgd en ik heb een TEFL cursus, Teaching English in Foreign Languages gedaan.

Hoe beschrijf je het land Cambodja?

Wat mij bij gebleven is: ontzettend, super lieve  mensen, gevarieerd land, van platteland met rijstvelden tot een grote stad als Siem Reap of Phnom Penn. De  drukte van de stad op de night-market, verdwalen in de Angor Wat met zo veel tempels dat je meerdere dagen  nodig hebt om alles te kunnen zien. Verder kun je ook de jungle in of naar de kust. Of zoals ik graag doe, als ik even Siem Reap uit fiets, naar het platteland met arme boeren en floating villages van Tonle Sap.

DSCN1442website

Hoe zou je de mensen willen typeren?

‘De Thai zaaien, Khmer zien het groeien en zingen liedjes, Vietnamezen oogsten’. Cambodjanen zijn te lief en laten het kaas van hun brood eten. Waarschijnlijk passief geworden door de vreselijke geschiedenis. Misschien nemen ze daardoor weinig initiatief. Dit wil niet zeggen dat ze lui zijn! Ze werken 24/7, 7 dagen per week. Ik heb veel respect voor ze. Mijn studenten maken lange dagen omdat ze veel taken bij hun familie te doen hebben. Eén dag per week gaan ze  meestal naar huis. Soms uren fietsen. Cambodjanen zijn enorm vrijgevig. Ik mocht helpen  bij de ‘Puppet Parade’, samen met andere scholen maakten we poppen van uitstervende dierenrassen zoals bijv. stingray. Er wordt veel werk van gemaakt. Tijdens de parade gaven de Cambodjanen veel geld in tegenstelling tot de toeristen. Elkaar helpen staat bovenaan, o.a. met geld helpen ze elkaar, collectivisme. Ze zijn gul  en vrijgevig.

Wat is je mee/tegen gevallen?

Moeilijke vraag, mee gevallen?…. ik ben er gelukkig, gelukkiger dan ik ooit daarvoor in Nederland was. Dit heeft alles te maken met het niet westerse leven, geen materialisme, geen deadlines, niet haasten etc. En ik doe wat ik ontzettend leuk vind. Verheug me op wat ik de volgende dag ga doen. Het huis met familie en vrijwilligers is geweldig.

Misschien ook omdat ik niet met veel verwachtingen naar Cambodja ging. Ik laat het gebeuren. Alles is me meegevallen. Wat ik moeilijk vind, is het verschil tussen arm en rijk. Mijn studenten in de klas kunnen niet veel doen terwijl ik in mijn vrije tijd leuke reizen maak. Ik ben voor hun doen mega rijk. Ik heb een iPad met Khmer woordenboek, plaatjes en muziek wat ze prachtig vonden, maar ik voel me ongemakkelijk hiermee. Dit maakt duidelijk dat ik iets heb wat zij nooit kunnen kopen. Vrijwilligers gaan uit in het weekend en geven in 1 dag of weekend zoveel geld uit wat de Cambodjanen nauwelijks in een maand verdienen. Een beauty treatment, wat ik 1x wilde ervaren, kostte zelfs een Khmer jaarsalarisDSCN1548website

Heb je tips voor vrijwilligers?

De beste tips heb ik uit de voorbereidingstraining van Muses gekregen.

Wees een oen, open eerlijk en nieuwsgierig!

Tips die  gelden ook voor toeristen! Ga echt met een open blik. Eerlijk, respecteer de cultuur. Wees eerlijk over je gevoel zonder een oordeel. Nieuwsgierig als een journalist , stel veel vragen zonder een oordeel.

Weet goed wat voor type vrijwilliger je bent en ken je valkuilen (wees geen feestbeest, kerstman, engel, wetenschapper of super wo-man). Als vrijwilliger kun je de problemen niet oplossen, speel een secundaire rol!!!

Besef hoe je kunt bijdragen en ook wat je juist niet moet doen.

Ga naar Muses voor de training over de typetjes.

 

Heb je tips voor toeristen?

Respecteer kleding voorschriften, kijk naar de lokale bevolking en niet naar andere toeristen. Ga niet zwemmen in badpak in de ‘heilige watertjes’. Zorg dat je bedekt bent!

Een paar woordjes Khmer wordt heel erg gewaardeerd (via app op de iPad): akon- dankjewel.

Niet kopen van straatkinderen want dan hou je een verkeerd systeem in stand. Ga naar de goede doelen shops. Zo heb je in  Siem Reap, restaurant Heaven, waar mensen hun vak leren. Of koop je tas daar waar de vrouwen op het land wat kunnen verdienen aan een recyclet tas. In Nederland kun je een site bezoeken hierover:  www.hiwa.com

Bezoek geen weeshuizen, aapjes kijken is niet leuk! Cambodja kent geen weeshuis. Een weeskind wordt opgevangen door de familie. Weeshuizen zijn bedacht door en voor de toeristen en de kinderen worden niet goed behandeld.

DSCN1529

Met dank aan Femke reis ik verder met een open blik.

 

 

 

By |2018-11-01T08:13:55+00:00september 2nd, 2016|Niet gecategoriseerd|0 Comments

Leave A Comment